ZEVKALADE

Sevmeye ara vermeyin...

27/1/2009 · Kategori: OKUDUKLARIM

Ayşe Arman yazıyor; "Sevgilim ve ben... Birbirine geçmiş iki kaşık gibi yattık o kocaman yatağın ortasında, çocuklar okula, büyükler işlerine gitmişken..."

Sevmeye sevişmeye ara vermeyin

Hayatta en güzel şey...

Seni tamamlayan biri...

Yok yani ötesi...

Bu sabah en çok buna şükrettim.

Koca yatağın içinde, anne rahminde gibi kıvrılmış yatıyordum.

Ateşim vardı, üzerimdeki her şey, sırılsıklamdı, ter içindeydim, saç diplerime kadar.

Üşüyordum, dünyanın bütün yorganlarının altına girsem de üşümem geçmiyordu.

Zihnimden de biri sürü şey geçiyordu, hızlı hızlı, Alya`yı okula gönderiyorum arkasından el sallıyorum, sonra İstanbul uçağına yetişmeye çalışıyorum, uçak orada ama ben bir türlü binemiyorum, o sırada babamın gülen yüzü beliriyor, sonra bir uçurumdan aşağı düşüyorum, düşüyorum, düşüyorum...

Yarım yamalak, birinin, terden üzerime yapışmış geceliğimi çıkarıp, yenisini giydirdiğini hatırlıyorum. Sonra "Hadi iç bunu, sana iyi gelecek" dedi. Ama üşümem geçmedi. Bu sefer ayaklarıma çorap giydirdi. Ve bana sımsıkı sarıldı, bedeniyle bedenimi ısıtmaya çalıştı, kulağıma güzel şeyler fısıldadı.

Sevgilim ve ben... Birbirine geçmiş iki kaşık gibi yattık o kocaman yatağın ortasında, çocuklar okula, büyükler işlerine gitmişken...

Hayatımda tamamlandığımı hissettiğim nadir anlardan biriydi.

Uyandığımda yatağın kenarında bir not buldum, "Sesinin kısıklığının geçmesini istiyorsan, bugün benim dışımda kimse konuşma!! Seni seviyorum. Ateşliyken özellikle..." Altına da ilaç saatlerimi yazmıştı, "Şimdi hangisini alacam?" diye kafamın karışacağını adı gibi bildiği için, içmem gereken ilaçların ismini de paranteze almıştı...

Gülümsedim.

*

Nedense birden aklıma Nermin Bezmen geldi. O, kendisi tamamlayan insanı, 34 yıllık aşkını, eşini, sevgilisini kaybetti.

Daha çok yeni.

Gülümsemem yüzümde donuverdi.

Pamir Bezmen`in ölüm haberini duyduğumda, "Bundan daha feci bir şey yok. Nermin Bezmen kim bilir ne haldedir?" demiştim. Baş sağlığı dilemek için ona mesaj attım. Yanıt da beklemiyordum aslında, ama geldi. Beni ağlatan bu yanıtı sizinle paylaşmak istiyorum, Nermin`in Pamir`i ne kadar çok sevdiğini dünya alem biliyor, onun da itiraz edeceğini sanmıyorum:

Sen aşk`ı, áşık`ı, áşık olmayı bilirsin... Benim ne hallerde olduğumu onun için iyi anlarsın. Yüreğim öylesine yanıyor ki, ateşe atsalar anlamam... Diğer taraftan bedenimin harareti düştü, üşüyorum. Aşkım, sevgilim, kocam, sırdaşım, yoldaşım, arkadaşım, büyümeyen çocuğum, canım Pamir`im`in sıcaklığını, öpüşünü, günde en az on kez "Bicikom seni ne kadar çok seviyorum, biliyor musun?" deyişini, otuzdört sene hálá daha sarılıp kaşık gibi yatışımızı, gözlerinin pırıl mavisinde en eskiden en yeniye tüm sevişmelerimizi hatırlatan áşık bakışlarını özlüyorum...

Bazen kalbim ağzıma gelecek gibi çırpınıyor. Sanırım yüreğim, onunkinin yerine de atıyor... Sen beni anlarsın sevgili Ayşe. Ömer`le birbirinize iyi bakın, sevmeye, sevişmeye ara vermeyin... (Nermin.)

Ayşe Arman/Hürriyet

Kalıcı Bağlantı Yorum (1) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!

1 yorum yazılmıştır

Yazan:birguzelciftiz | Tarih: 2009-06-24 18:12:57
Konu: ...

Ayşe Arman'a hiç bir zaman ısınamadım nedense ama bu yazısını çok beğendim.Aşkı bilen birinin kaleminden çıkan cümleler okumaya doyulmuyor.çok güzel bir paylaşım olmuş,emeğinize sağlık...

Bağlantı »